ثرياي كوير ايران

خودشکن؛ آينه شکستن خطاست...

كمال ثريا — Tue, 08 May 2012 21:39:00 GMT

مومنان آينه هاي بي غل و غش دوران اند که نواقص را پيش روي انسان قرار مي دهند تا بلکه به شود صاحب قال. ضمن تبريک روز مادر بر تمام مادران(کليک)، نقدهاي از دوستان خويش را که منت گذاشته اند و براي بنده نگاشته اند را در اين پست جاي مي دهم تا بلکه در آينه نقره فام و صيقلي بزرگواران، در رفع نواقص خويش، کمال اهتمام را به کار بندم. نقد زير به قلم دوستان ارجمندم.

جناب آقاي رامين حاجي زاده عزيز: «شايد بتوان گفت بارز ترين ويژگي آقاي ثريا محافظه کاري اوست او با همه است با هيچ کس نيست هرشخص يا گروهي با هر گرايش و اعتقادي که منافع وي را تامين کند مي تواند آقاي ثريا را در خود ببيند ضمنا من گاهي اوقات رگه هايي از ترس را در وجودش احساس کرده ام اما در عوض خوش رو دل سوز با روابط عمومي بالا و بسيار موثر و کار راه بنداز است و به نظر مي رسد فاکتورهاي پيشرفت را به همراه دارد»

جناب آقاي مهدي احمدي عزيز: «کمال يه پسر غير قابل پيش بيني است وهيچ کاريش نميشه کرد چون علوم سياسي خونده گاهي اوقات دوست دارم مثل او باشم ولي من بهش عادت کردم چون نماينده کلاسمونه هر کاري داشته باشيم ميره پيش مدير گروه واسمون انجام ميده از خدا ميخوام که در تمام مراحل زندگي موفق باشد.» ادامه در آينه خويشتن شناسي(کليک کنيد)

ادامه مطلب عکس هاي يادگاري.... ادامه مطلب...

تاريخ معاصر، مملو از شعبون بي مخ هاست...

كمال ثريا — Tue, 01 May 2012 21:31:00 GMT

«مؤمنان آئينه يكديگرند»
ليك اما، آه خنجر مي زنند

تاريخ معاصر ما مملو از شعبون بي مخ هاست. شعبون بي مخ ها، امروز مخشان را بکار گرفته اند تا در قبال دريافت زر، زر بزنند تا جايي که فضاي سايبري عرصه جولانگاه تزوير اين مزدوران شده است! هدف آن است که شايد بتوانند سبز اموي را علوي جلوه دهند! شعبون هاي امروز با پرداخت زر، به زور مدرک گرفته اند بلي مدرک معادل ليسانس رشته ماست بندي گرايش آب بندي از دانشگاه نه آزاد، نه اسلامي واحد دارغوزآباد سفلي! نشسته اند بر ساحل اذهان ملت و با قاشق هاي خويش به درياي معرفت مردم، ماست مي ريزند تا بلکه از ترکيب قاشق هاي ماست با آب دريا دوغي پديد آورند که از فروشش به نان و نامي برسند که صد البته در خورش نيستند. با صداي انکر الاصوات خويش شعار «زنده باد مخالف» سر مي دهند(اگر ساکت بودند حق داشتند آنها هم مخالفانشان را بزغاله خطاب کنند) در حالي که منتقدين خود را حشرات موذي، ابله و ويروس مي نامند! از هر وسيله اي استمداد مي جويند حتي سکوت مقدس تا انتشار دهند افکار نامعقول و غير علميشان را!! ترسم حکايت شعبون هاي بي مخ و با مخ، همان حکايت قوم لجوجي باشد که وقتي به آنها خطاب شد که جمعه ها به اقامه نماز جمعه همت گماريد گفتند: جمعه تا جمعه دير است ما شنبه تا شنبه مي رويم. اي آقايان و خانم ها! اي بزرگواران سنتان از چهل گذشت(به استثناء خانم ها که سقف سنشون 18 ساله) آيا عقلتان هنوز کامل نشده؟ آيا از چهره به اصطلاح فرهنگي خود خجالت نمي کشيد که اقدام به نشر اکاذيب مي کنيد؟؟؟ شما که عالم و آدم را بي فرهنگي و بي اخلاقي متهم مي کنيد چرا خودتان اينگونه عمل مي کنيد! نمي دانم چرا هر وقت به تناقص اعلاني زبانتان و اعمالي رفتارتان فکر مي کنم به ياد اين شعر مي افتم:

بچه كه بـودم به من آموختند

فحش نبـايـد بدهي گوسفند

بي ادبي بوده از اين خانه دور

حــرف ركيكي نزني بي شعور

گفتا که در ره ما غم نيز، شادماني است... (برگزيده مجله پارسي نامه

كمال ثريا — Tue, 24 Apr 2012 13:24:00 GMT

نمي دونم چه حکمتي داره يه روز که آدم، از زمين و زمان بد ديده و اعصابش خرده، تمام خلايق جلوش رژه ميرن و ازش سوال مي پرسن! اونوقته که آدم مي خواد ريز و درشت رو به فحش هاي چاله ميدوني و البته مودبانه(مثلا بيشين بينيم با... اعصاب نداريم) ببنده و به طرف بگه حالا وقت پاييدين؟! اين موضوع اندر احوالات يک روز ماست که وقتي خيلي حالمون گرفته بود پيرمرد ازمون پرسيد قيطريه از همين مسيره؟ حالا مگه گوشش مي فهمه يا بايد دنبال سمعک بگردي براش يا با ادا و اطوار حاليش کني! ملتم بيکار نشستن نگات مي کنن، ميگن ببين طرف خل شده! دو قدم برنداشتي جلو يکي مياد ميگه: "ببخشيد آقا علم و صنعت ميخوام برم کمکم کنيد؟" بعد آدم کفرش در مياد که خانم چرا از من مي پرسيد اينهمه خانم که اينجاست پس اصل خانم ها يک طرف، آقايون يک طرف چي ميشه؟ خلاصه روت نميشه اينا رو بهش بگي و راهنمايش مي کني! و به خودت ميگي: عبادت بجز خدمت خلق نيست! مياي دم مسجد الرسول يکي بهت ميگه مترو کجاست(انگار طلب کاره) از سبيلش که نه، ولي از 29بيل و 4 دسته بيلش حساب مي بري و ميگي اين طرف لطفا!!! هنوز 1000 متر قدم بر نداشتي خوشحال ميشي از اينکه خيابون خلوته ديگه کسي نيست ازت سوال بپرسه و تمرکزت رو بهم بزنه و خلاصه غرق در افکارت ميشي که دو تا دختر کمي تا قسمتي(بقول هواشناسها) پر سر و صدا جلوت سبز ميشن و ميگن: "آقا خيابون مظفر غربي کجاست؟" ميگي نميدونم و دوباره به سراغ افکارت ميري که باز رشته افکارت رو پاره مي کنن و ميگن: "سراي دانش رو چي؟" ميگي 500 متر جلوتر سمت چپ! اما ميگن ميشه با شما بيايم که نشونمون بدي! خلاصه پشت سرمون راه مي افتن و هي فرت فرت حرف مي زنن و مي خندن و نميذارن آدم يه ذره تمرکز کنه، انوقت توي دلت ميگي واي "اسلام در خطر است!" آره متاسفانه در عصر عجيبي زندگي مي کنيم! در عصري که خيلي ها حجاب را کشف مي کنند و خيلي ها کشف حجاب! يه روز هم صبح شاد و شنگول ازميني سيتي به قصد دانشگاه مياي بيرون و هنوز دو قدم بر نداشتي مي بيني يه جوان، سوار ماشين پليس، آهنگ گلي خانم رو گذاشته؛ آدم مي مونه چه بهش بگه اول به خودت ميگي گزارش بدم؛ بعد ميگي نه گناه داره! جوونه! بعدش ميگي اصلا به من چه ربطي داره اين پسر که خودش راضيه، گلي خانمم که راضيه پس تمومه ديگه ايشاالله به پاي هم پير بشن يا بقول قرتي ها: من راضي، تو راضي، گور باباي ناراضي؟؟!! اين ماشين پليس هم که ارزشي نداره؛ خدا رو شکر نفت زياد داريم، قبض جرائم هم که زياد شده بذار استفاده کنن ما که بخيل نيستيم!! بعد يکم فکر مي کني مي بيني پس چرا ساير پليس ها از اين قابليت(صداي آهنگ دلنشين گلي خانم) استفاده نمي کنن؟ پس از ساعاتي تامل به اين نتيجه رهنمون ميشي که بالاخره بايد يه فرق محسوسي بين پليس بالاشهر و پائين شهر باشه يا نه؟ خلاصه تا شب همش از اينجور فکرا ميکني و روزت رو خراب!

عمريست، خر سواري و خنداني اي رفيق

بيچاره آن پياده که اشکش به ديده است

فدائي ولايت

كمال ثريا — Sat, 21 Apr 2012 10:09:00 GMT

در کوچه پس کوچه هاي فاطميه ماوا گزيده ايم تا بار ديگر نظاره کنيم که مادر در ره ولايت به نوشيدن شراب شهادت مي شتابد و در پي تزوير مکر، با اوج سکوت، براي تمام اعصار بشري فرياد مي زند که ولايت تنها نماند حتي اگر پاره تن پيامبر در ميان در و ديوار شهر پيامبر شهيد شود. چه تقدير زيبايي، که اولين شهيد راه امامت و ولايت، دختر آخرين رسول باشد تا هيچ بهانه اي براي روز حسرت باقي نماند...

يکي از دوستانم براي رضاي حق به تهيه نرم افزاري همت گماشته؛ دوستي که بطور آشکار، نقض کرد برايم حرف فرانسيس بيکن را در خصوص اينکه "دوستان دشمنان وقتند". دوستي که در نهايت سکوت، به وظيفه ايراني اسلامي خويش پايبند است و ضمن اعتصام به ريسمان محکم ولايت، اهل بازي هاي پوچ جناحي و سياسي نيست. در همين راستا اين عزيز بزرگوار نرم افزاري تحت عنوان "امام علي و سکولاريسم" تهيه کرده که براي مستفيد شدن ساير دوستان به امر آن سيد عزيز در اينجا قرار مي دهم. از قلم نيفتد نام اين عزيز فرهيخته: «آقا سيد مرتضي امامي» است که ان شا الله باري تعالي توفيقات عاليش را متعالي کناد. «براي دانلود کليک کنيد»

عکس1: سال 1389،شب آخر بيت الزهرا ،پرچم حضرت ابوالفضل،من در کنار دکتر غلامي، علي کارگر،حميد کرمي،جواد رحيمي و ....

عکس2: سال 1389، اردوي دانشگاه وزارت امور خارجه، من و سيد مرتضي امامي

بانگ سکوتم را مي شنوي؟ (برگزيده مجله پارسي نامه)

كمال ثريا — Mon, 16 Apr 2012 11:14:00 GMT

مدت هاي مديدي است که حرف هاي در سينه دارم که همچون خنجر حجري مانند، حنجره ام را پاره کرده تا بانگ سکوتم، گوش عالي و عامي و جنابعالي را کر کند. حرف هاي نه از جنس نيشخندهاي اخراجي، بلکه محبوس در قلاده هاي از جنس طلا، که انکارش موج است و اظهارش امواج. حبسش ايوب و يعقوب را مي طلبد؛ حذفش رستم و بيانش رسول را... اعلانش شوق و بوقتي که در ملک سليمان بود و انکارش گوساله سامري! از نگارشش خوفي نيست ليک هراس است که الواح تاب نياورد و سر به اظهار عقيده عقده گون گشايد تا فاش گردد «آنچه استاد ازل گفت بگو» را... که در پس کدام آينه، عده اي را به طوطي صفتي امر نمودند و عده اي را به ميگساري از مي ناب الست!

به هوش باش! بانگ سکوتم را مي شنوي که در دل پيرمرده ها همچون "جنات تجري تحتها الانهار" جاريست تا با پس زدن سنگلاخ بي بصيرتي و شکم بارگي، تنها مسير بهشتت را هموار کند! سيب سرخ، دانه گندم، اغواي حوا، بهانه اي است تا نشوي مصداق "من يتق الله يجعل له مخرجا" و نبيني روضه رضوان را... خوب دقت کن... بانگ سکوتم را مي شنوي... ببين چقدر فاصله زياد است که هر چه سکوت مي کنم، نمي شنوي! اگر شنيدي همفکري کن!

جرج برنارد شاو: به سکوت ايمان دارم و حاضرم ساعت ها در باره مزايايش براي شما صحبت کنم!

جايگاه علوم انساني!

كمال ثريا — Sun, 08 Apr 2012 00:00:00 GMT

رشته هاي رياضي و تجربي هر روز در حال فتح قلل جديدي از علم هستند از نانو و سلول هاي بنيادين گرفته تا ساخت ماهواره و تسليحات مخرب ميکروبي و اتمي... اما در علوم انساني کماکان بشر دارد درجا مي زند و از اصل و روزگار وصل خويش بيشتر فاصله مي گيرد. در جامعه شناسي سياسي هنوز بحث جامعه مدني بحث داغ است؛ بطوري که نظر ارسطو در خصوص گردآمدن افراد جامعه، نظر اصحاب قرارداد اجتماعي همچون لاک، هابز و روسو در خصوص تقابل با وضع طبيعي و نظر متاخران در خصوص وجود NGO (از جمله NGO خانه دانشجو به مدير عاملي محمد شاکر عزيز)ها، صنوف مورد بررسي قرار مي گيرد! در فلسفه سياسي که به چيستي ها و چرايي ها مي پردازد هنوز بحث اصلي ميان اصالت وجود و ماهيت است که در آخر هم مي گويند که اسلام معتقد به اصالت وجود و غرب معتقد به اصالت ماهيت است! در اقتصاد سياسي هنوز درگير اهم و مهم هستند که بالاخره اقتصاد زير بناست يا سياست! در جغرافياي سياسي هم هنوز به دنبال هارت لند مي گردند... در انديشه سياسي هنوز بحث اصالت فرد و جمع، نقطه کانوني مباحث است و هنوز ارسطو و افلاطون در مقابل هم رژه مي روند و مارکس و لاک جولان مي دهند. در تاريخ سياسي هنوز قرون وسطي، اوسط قرون پنداشته مي شود بي آنکه از خواب خوش هلنيسم غرب مدار بيدار شويم! در اخلاق سياسي هنوز دعواها بر محور لائيک و سکولار است و اخلاقيون حرفي براي گفتن ندارند و کماکان پرنسِ ماکياولي يکه تازي مي کند(البته اگر اين حديث پيامبر را قبول داشته باشيم که نيمي از دين اخلاق است).

حالا شايد بفهمم چرا 8 سال پيش معلم فيزيک و مشاور مدرسه اصرار داشتند که رشته رياضي بخوانم يا رشته تجربي! آنها به دنبال رشد من بودند اما من در خيال واهي رشد علوم انساني.... و اين شد کمالي که در فيزيک و الکترونيک حرف ها براي گفتن داشت حالا در علوم انساني، اسير شنيدن حرف هاي پوچ انديشمندان هلنيست اسبق خود گشته است... هرچند کمدش مملو باشد از الواح تقدير.. اما اسير است... اسير...

اسير آن نيست که جسمش محبوس باشد؛ اسير آن است که انديشيدنش را حبس کنند...

ايربک فرهنگي! (برگزيده مجله پارسي نامه)

كمال ثريا — Mon, 02 Apr 2012 18:19:00 GMT

اين جاهلان که دعوي ارشاد مي کنند در خرقشان به غير منم تحفه اي مياب

يکي از دوستان زيست شناس بنده که تا حالا هيچ هواپيمايي را از نزديک نديده، يک پيشنهاد کارشناسي شده در خصوص افزايش ضريب ايمني پروازهاي ايران ارائه داد! طرح اين بزرگوار اين بود که بر روي هواپيماها کيسه هوا بگذاريم!!!من که نتوانستم اين مخ بزرگوار را از پس گرفتن طرحش منصرف کنم؛ اما گفتم جايت خالي... بار سوم يا چهارمي که سوار هواپيما شدم(و اولين باري که سوار بوئينگ پرواز داخلي شدم) در چاله هاي هوايي ما يشا معده ام در دهانم ريخت لذا در اين چاله هايي هوايي اگر همان ايربک هاي که روي 206 منصوب است را بر روي هواپيما نصب کنند مطمئنا بي خودي باز مي شود(چون حساس است، نه احساساتي) و خود مشکل آفرين است لذا بنده پيشنهاد مي دهم براي افزايش ضريب بهداشت هواپيماها به جاي کيسه هوا، تعداد کيسه هاي تهوع را افزايش دهند که هم صرفه اقتصاديش بيشتر است و هم کارآمدتر! وقتي يک زيست شناس در خصوص مسائل فني هواپيما اظهار نظر مي کند نبايد توقع پيشنهاد معقول تري را داشت البته دوست گرام بنده ربط زيست شناسي با مسائل فني هواپيما را در اين مي دانست که در هر دو مورد با موجودات جانداري سر و کار داريم!

اما چکيده مطلب اينکه چرا کساني که با الفباي کار فرهنگي آشنا نيستند و حتي شرايط آمرين به معروف را نمي دانند دم از استراتژي فرهنگي و امر به معروف مي زنند؟ مگر قرآن امر نمي کند که عده اي از مردم به اين امر بپردازند؟! آيا نظرات غير علمي و برداشت هاي شخصي آنان همانند حرف هايي زيست شناس در خصوص مسائل فني هواپيما نيست؟ با اين احولات بايد منتظر طرح ايربک فرهنگي هم بود!

آورده اند ملا نصرالدين کشيده اي به صورت شيخ مسجدشان نواخت! گفتند چرا چنين کردي؟ گفت خواستم واجب امر به معروف را به جا بياورم که شيخ ديگر سجده اش را طولاني نکند چرا که مريض احوالم...

رويش بچه هاي آسمان...(برگزيده مجله پارسي نامه)

كمال ثريا — Sun, 25 Mar 2012 13:01:00 GMT

نتوان بست زبانش به پريشان گويي آن که در سينه بجز قلب پريشانش نيست

امام خميني(ره)

بهار رويش نيست؛ ريزش است ريزش عمري که يک سالش گذشت... ريزش انساني که يک گام به مرگ نزديک تر شد اما به خدا نه... آري، بهارمان آنروزي رويش است که يارمان از در درآيد و ما از خود به در شويم... سالها مي گذرد و لقلقه ي زبانمان اين است که: روزها نو نشده کهنه تر از ديروز است؛ گر کند يوسف زهرا نظري نوروز است... لکن اين انتهاي مسير پر شور و شرر عشاق نيست چرا که هنوز در عشق خود مردديم که گهگاه ترجيح مي دهيم آهسته زمزمه کنيم: يار من يوسف نيا اينجا کسي يعقوب نيست!

اميد است در سال توليد ملي با ياري مقلب القلوب با تدبير، يقين بر خاسته از ايمان جاي کرسي هاي زجاجي ترديد قلبمان را اشغال کند تا شاهدان شهد شهود الهي باشيم و به معنا نظاره گر حول حالنا الي احسن الحال باشيم تا به سبب اين انقلاب دروني دگران را متهم نکنيم! و آدم را مقصر ندانيم که چرا روضه رضوان به دو گندم بفروخت!

وقت آنست که از خودمان شروع کنيم...

يادمان نرود که ما بچه هاي آسمان بوديم که گذر زمان به زمينمان زد...

در آستانه بهار،خوشحاليم دو چندان شد که برادرم در شرکتي که در سطح استان مشغول خدمتگذاري است بعنوان سه نفر برتر شناخته شد و برادر ديگرم با ارائه مقاله اي در خصوص جنگ نرم توانست در استان به مقام اول نائل آيد. همچنين جا دارد تشکر کنم از پرسنل زحمتکش بيمارستان علي الخصوص داماد گرامي که به عنوان مسئول بخش اورژانس که توانستند با خدمات صادقانه خويش بيمارستان نمونه شوند.

فقر چيست؟؟؟ (برگزيده مجله پارسي نامه)

كمال ثريا — Mon, 12 Mar 2012 10:57:00 GMT

همه در عيد به صحرا و گلستان بروند منِ سرمست ز ميخانه كُنم رو به خدا*

صبح که با صد نشاط از دارالنفس بيرون ميايي دم دکه هاي بي روح و پر عبور، روزنامه هاي مي بيني که يخ زمستان را از بامداد تا بامداد مي شکنند «تقابل دولت و مجلس يا تعامل»، «فاز دوم هدفمندي يارانه ها»، «اسرائيل توان حمله به ايران را ندارد»، «جريان انحرافي...» اما نمي توان به سادگي از کنارشان گذشت! همشهري پرفروشترين، نه بخاطر روزنامه اش بلکه بخاطر ضميمه نيازمندي هايش! کيهان داغ ترين، نه بخاطر صفحات مندرس عتيقه اش و نه بخاطر مطالب اجتماعي، اقتصادي، ورزشي و فرهنگي اش بلکه بخاطر افشاگري هاي سياسي صفحه ي دومش! ايران، پرخواننده ترين، نه بخاطر ستون شيپورچي و ضميمه هاي رنگارنگ واشرافيش!(آرايه، اتومبيل و..) و نه بخاطر کاغذ روغني اش، بلکه بخاطر دو صفحه ي شوکش که گاهي جنبه ي ترويج منکراتش بيش از عبرت است! جام جم، پربيننده ترين، نه بخاطر مطالب سرد و بي روح محافظه کارانه اش بلکه بخاطر ساعات برنامه هاي تلويزيونش! شرق جنجالي ترين، نه بخاطر درج امثال اسکار بگيرها و سيمين بهباني ها.. بلکه بخاطر پارادوکس هاي که خودش هم از ابتدا درگيرش بوده و تعريف درستي از منافع ملي ندارد يا بهتر بگويم بخاطر خلاف جريان رود شنا کردنش! اطلاعات و جمهوري هم که قالي نيستند که قيلي داشته باشند در جمع خوانندگان! نظاره مي کني آنگونه که ديگران مي کنند و ميگذري از کنارشان همانگونه که گذشتگان گذشتند و دل نبستند به خواندن! و اين مي شود که با بزرگترين سرمايه هاي زيرزميني و انساني جهان مي شوي جز فقراء! آري فقر گرسنگي و عطش نيست فقر ، تيغه هاي برنده ماشين بازيافت است ،‌ که روزنامه هاي برگشتي را خرد مي کند ... فقر روز را بي انديشه سر کردن است...

باد بهار مــــــــــــــــــــژده ديـــــدار يار داد شــــــايد كه جــان به مقدم باد بهار داد*

* امام خميني(ره)

آيا قحط الرجال است؟ (برگزيده مجله پارسي نامه)

كمال ثريا — Sat, 10 Mar 2012 10:01:00 GMT

آزمودم عقــــــــــــل دور انديش را

بعد از اين ديوانه سازم خويش را

يادش بخير انگار همين ديروز بود که در مجله وزين گل پسر متعلق به آقاي س.س مي خوانديم که: «چپ ها مي فريبند و راست ها ديکتاتورند فقط سردار سردار است(همان سردار سازندگي) کمونيسم و ليبراليسم هر دو محکوم به شکست هستند و اسلام پيروز است» اندک زماني نگذشته بود که قاصد روزان ابري داروگ خبر آورد برايم که بله همين آقاي مذکور جيبش پر شده است از پول هاي آقازاده ي لندن نشين! و بدين سبب است که تاجر ورشکسته را مساوي اسلام قرار مي دهد! کاري نداريم که چنين فردي که گاها کلاه کمونيستي به سر مي گذاشت و در خفا نظام اسلامي را تمسخر مي کرد و از نظام سلطنتي دفاع مي کرد بعدها يک پست کليدي در شهري که بيش از 20هزار شهيد تقديم اين انقلاب کرده است را دردست گرفت و ما را با چوب تمسخرش زد که اين است نان به نرخ روز خوردن! متحيرم يک جواني که ادعا مي کرد از طبقات پايين جامعه است و پدرش کارمند، چطور توانست دفتري به آن عظمت در مرکز شهر اجاره کند و چه شد که در مدت زمان کوتاهي به آن ثروت دست يافت! چطور مي شود کسي که داراي پرونده مفاسد اخلاقي و سياسي بسيار است پست کليدي را اشغال کند؟ اين مورد را هم ضميمه مي کنم به حافظه ي خويش تا شايد با شاعر همنوا بخوانم: عجب صبري خدا دارد...

براستي آيا دچار قحط الرجال شده ايم؟؟؟